Alice Martemucci

Bachelorscriptie in architectonisch ontwerp

Bachelorscriptie in architectonisch ontwerp

Scriptie van Alice Martemucci

Contact e-mail: alice.martemucci@gmail.com
EU-architectuurdiploma – Faculteit Architectuur “Valle Giulia” La Sapienza AY 2012-2013
Spreker: Professor Alfonso Giancotti

Herontwikkeling van het industrieterrein ILVA in Taranto tot een multifunctioneel park.

De Rio-conferentie van 1992 verklaarde dat milieuproblemen een belangrijk thema zijn geworden in het nationale en internationale beleid. De noodzaak van een mondiaal bestuursmodel voor milieukwesties werd bevestigd. milieuproblemen planetaire (broeikaseffect(verzuring, aantasting van de ozonlaag, bescherming van de biodiversiteit). Er werd ook opgeroepen tot integratie van de doelstellingen van de bescherming van natuurlijke hulpbronnen en de milieukwaliteit in zowel nationaal als lokaal territoriaal en economisch beleid, alsook in de productiestrategieën van economische groepen. Tien jaar later, tijdens de conferentie in Johannesburg in 2002, werden de milieueffecten van een decennium van globalisering gekwantificeerd en werden drie bevindingen geanalyseerd: de effectiviteit van mondiaal en nationaal, publiek en privaat beleid; de beoordeling van de staat van de milieuhulpbronnen en -risico's; en de beoordeling van de directe en indirecte effecten van marktglobalisering.

De afgelopen tien jaar hebben structurele veranderingen in de economie, de verspreiding van nieuwe technologieën en de ontwikkeling van milieubeleid het proces van "dematerialisatie" en de vermindering van de milieubelasting van de economische ontwikkeling, dat midden jaren zeventig begon, verder versterkt. Alle belangrijke milieu-indicatoren zijn losgekoppeld geraakt van economische indicatoren. Wereldwijd is het energieverbruik met 10,5% gestegen, de CO2-uitstoot (alleen al door energieverbruik) met 8%, de uitstoot van zwaveldioxide en stikstofoxiden is gedaald en het ijzerverbruik is met 3% toegenomen (tegenover een stijging van 11% in het voorgaande decennium).

In ontwikkelde landen, met name in Europa, is op veel gebieden een absolute reductie van de milieubelasting van 4% bereikt. De luchtvervuiling, van zwaveldioxide en stikstofoxiden tot zware metalen en dioxinen, is daarmee uniform en consistent verminderd. In de meeste Europese landen is de wateronttrekking afgenomen of gestabiliseerd, en de hoeveelheid vervuilende stoffen die in oppervlaktewater, grondwater en de zee terechtkomen, is verminderd.

In de loop van dit decennium is de aard van milieuproblemen of -conflicten in de meeste regio's van ontwikkelde landen veranderd, dankzij de regulering van water- en luchtlozingen en afvalverwerking. Enkele specifieke gebieden en locaties vormen hierop een uitzondering, zoals de stad Taranto met ILVA, Europa's grootste staalfabriek, de AGIP-raffinaderij en de Cementir-cementfabriek.

Om deze reden is Taranto een van de meest vervuilde steden van Europa. De staalfabriek Ilva in Taranto is verantwoordelijk voor 8,8% van de totale Europese dioxine-uitstoot, terwijl de stad geen systeem heeft om de vervuiling te monitoren. Sterker nog, het aantal sterfgevallen door kanker in Taranto is tussen 1971 en 1996 meer dan verdubbeld. De afdeling Preventie van de lokale gezondheidsautoriteit registreerde in de periode 1998-2001 jaarlijks ongeveer 1.200 sterfgevallen in de Ionische provincie. Deze cijfers, met betrekking tot longkanker, plaatsen Taranto bij de gebieden in Zuid-Italië met de hoogste incidentie, boven het landelijk gemiddelde.

Achtnegentig procent van de benzo(a)pyreen die in het industriegebied wordt geproduceerd, is afkomstig van de cokesfabrieken van Ilva. Het is dan ook ondenkbaar dat cokesfabrieken zouden passen in een stad zo dicht bij de industrie. In Taranto pleiten veel verenigingen en comités al lange tijd voor de sluiting van het industriegebied.

Wat zou de oplossing kunnen zijn? Het doel is om het ongeveer 4.000.000 miljoen vierkante meter grote, hete gebied te transformeren tot een nieuw stadsdeel dat optimaal gebruikmaakt van de buitengewone natuurlijke rijkdommen.

In dit gebied, met uitzicht op de Mar Piccolo, zal het eindelijk mogelijk zijn om de toeristische mogelijkheden van Magna Graecia Taras en het Latijnse Tarentum te benutten en te versterken. Veel archeologische vindplaatsen kijken immers uit over dit water, wat zou kunnen profiteren van diverse voorzieningen op het gebied van recreatie, cultuur en watersport. De kern van het project is de aanleg van een groot park voor hernieuwbare energie, met industriële archeologische gebouwen die een nieuwe bestemming krijgen, ruimtes voor sport en recreatie, en commerciële en dienstverlenende bedrijven.

doelstellingen:

1_ De meting van de ruimte:

Het doel van het project is om in de ruimte tussen de dingen een nieuwe structuur te creëren die een andere interpretatie mogelijk maakt, de herinnering aan de fabriek te bewaren en een nieuwe omgeving te scheppen voor diverse activiteiten.

2. De relatie van het park met de stad:

De fabriek sluit de stad buiten haar territorium. De wetten ervan verschillen van die van een stedelijke omgeving, die bestaat uit relaties, bemiddelingen en langzame transformaties. De fabriek onderwerpt het land aan haar behoeften en buigt de omgeving naar haar afmetingen. Het werk dat nodig is om het park weer bij de stad te voegen, bestaat daarom uit het herstellen van de kloof die door de fabriek is ontstaan.

3. Aanleg van een complex van parken van verschillende typen:

-recreatieparken;
-cultuurparken;
-natuurreservaten;

4. Nieuwe voorstellen voor culturele activiteiten De herontwikkeling van industrieterreinen kan leiden tot het gebruik van ruimtes die geschikt zijn voor culturele en sociale activiteiten.